"Çok sevme"

  Geceleyin turlarken Çukurcuma'da bir sitemkar ses. Yanımdakilere aldırış etmeden gittiğimde çakmağını yere düşürmüş ve karanlıkta bulamayan kadınla karşılaştım. Tabii çakmağı aradığını anlamam biraz vakit aldı. Yerdeki çakmağı ona uzattığımda bir hışımla aldı ve "Ellerinin yaşlandığında titrememesi için dua et!" dedi. 

   Aldırış etmeden karşısında oturdum ve "İçmeseniz olmaz mı?" dedim. İki dakika kadar sigarasını içerken bana baktı ve "Sana soracak değilim!" dedi. Neden bana kızgındı ne için böyle asabiydi bilmiyorum. Yalnız kalmak için can atıyordu ve orada olmam onu çok rahatsız etmişti. Daha fazla eziyet etmek istemediğim için kalktım, fotoğrafını çektim sesini çıkarmadı. "İyi akşamlar madam" dediğim de "Sana da evlat, ama bil ki sen kimseyi çok sevme" dedi, ilk kez sesi yumuşak çıktı. Yüz buldum diye yanaşmak istemedim kafamı sallayıp arkadaşlarımın yanına döndüm. Parmağındaki yüzük aklıma geldiğinde çok sevme bu öğüt çok ilginç geldi...

Renkli Kumaş

   

    Dükkan sahibi entel görünümlü kadın ona daha renkli eski kıyafetler getirirse daha fazla para vereceğini söylüyordu ama kadının gözleri sokakta ip atlayan kızlardaydı. Sigarası bitmiş. Dalgın dalgın boş paketi attı yere, dükkan sahibi kadından ağzını hafif yayarak bir dal istedi. Yandan çocuklara bakıyor ve içinden homurdanıyordu belki de kumaştan bi'haber kadına saydırıyordu, kim bilir... 

 Arkasındaki etek, kafasındaki yemeni etrafındaki kumaşlar öylesine göz alıcı duruyordu ki kadın kaybolmuş gibiydi. Ona bakarken kumaşların arasına saklanmış mutsuzluğu arayıp zar zor bulmuş gibi hissediyordum. Fotoğrafını çektiğimi görünce kaşlarını çattı ve bohçasını alıp gitti. Biliyorum ki daha fazla renkli kumaş bulmalıydı. Kendi kültürünün şimdi para etmesi gerekti karın tokluğuna.

Doğma Büyüme Balatlı

İlginç bir kare ararken Balat sokaklarında evinin kapısında yıpranmış terlikleri, sökük süveteri

ve bitmek üzere olan sigarasıyla kaşlarını çatmış fotoğraf grubumuzu izliyordu. Adettendir selam verelim dedik o da içini dökmeye yer arıyormuş...

Balat'ın yıkılmasından dolayı kızgın ve sıranın kendi evine geleceği içinde oldukça huzursuz olan bu bıyıklı orta yaşlı adam gür sesiyle sokağı inletti, "Eskiden kalabalık olan bu civarlar şimdi yalnızca fotoğraf gruplarıyla ara sıra doluyor" dedi. Bizi bırakmaya hiç niyeti yoktu zaten dışarıya da terlikle çıkmıştı. Yani tam da kapı sohbeti yapmaya müsait anına denk gelmiştik. Derin mevzulara girmeden kuş pazarını sorup ayrıldık yanından.

 Terlikleri ve evini seven gür bıyıklı orta yaşlı adam arkamızdan baktı. Bir ara arkama döndüğümde ceplerini karıştırıyordu, sigara arıyor olacak. Evinin kapısını gürültüyle kapattı.

Türküsü Kayıp Amca

      Adını ve mırıldandığı türküyü bilemedik... Eminönü sokaklarında sallana sallana giderken türküsünü mırıldanıyor, sağa sola selam veriyor. Hafta içi olmasına rağmen her sokağı insanla dolup taşan Eminönü, amcanın umurunda değil gibi. Sırtına attığı ip bir sağa, bir sola devriliyor her adımında.

   Merak edince bir adım önüne geçiyoruz. Ama o, ne bizi gördü ne de selam verdiklerinden başkasını...

Türküyü anlamak için çok zorladık kendimizi öyle ki üç dört sokak takip etmiştik farkında olmadan. Yine de İstanbul'un en hızlı yerlerinden biri olan Eminönü'de böyle dingin bir amca görmek sevindirdi, selam olsundur.